Schrijf het op in een boek

‘Wie schrijft die blijft’, is een gezegde dat nog steeds actueel is. Als vervent boekenliefhebber ontdek ik steeds weer hoe waardevol het is dat mensen dingen hebben opgeschreven. Mensen die allang niet meer leven, laten op die manier waardevolle informatie achter. Kennis en informatie waar je ook nu nog veel aan kunt hebben. Sommige geschreven teksten zijn tijdloos, waarvan de Bijbel een bekend voorbeeld is. Tijden veranderen maar het Woord van God niet, omdat Hij en Zijn Woord tijdloos zijn.

Natuurlijk zie je wel dat plaatsen en situaties zijn veranderd, maar de essentie blijft bestaan. Dat wil zoveel zeggen als: wie God is en wie de mens is, is in wezen gelijk gebleven. God blijft in alle tijden dezelfde, de mens blijft mens. Met al zijn vreugden, verdrieten, pijnen en gedragingen. De belangrijkste vraag daarbij is: hoe gedraagt hij zich en waarop baseert hij zijn keuzes en gedrag.

De profeet Jeremia kreeg de opdracht om de boodschap die God hem gaf, op te schrijven in een boek (Jeremia 30:2). Het volk had God verlaten en daar plukten ze nu de vruchten van. Ziekten, oorlogen, vernederingen en smaad. God had op vele manieren gesproken: door profeten en door vele andere gelovigen. Ook vandaag gebeurt dat zo. Dominees van kerken, maar ook mensen onderling sporen elkaar aan om God te volgen, maar helaas vaak zonder resultaat. Veel mensen richten zich op zichzelf en op de wereld om hen heen. Op diverse manieren proberen velen hun leven inhoud te geven, maar over welke inhoud hebben we het dan?

Zo lang we nog in een redelijke welvaart leven en ons land niet in oorlog is, voelen we ons veilig. Maar hoe lang nog? In hoeverre woedt er al een oorlog tussen mensen onderling? Kijk maar eens naar de agressie en woede die er bij veel mensen is. Zelfs wanneer een politie, brandweer of ziekenbroeder (-zuster) hun werk doen om mensen te redden, wordt dat gehinderd door ongeduld en agressie. Is dat het “geweldige” leven zonder God? Zijn we daar zoveel beter van geworden?

Terugkomend op het belang van schrijven, zien we vandaag de dag dat dat voor veel mensen niet meer is dan een kort berichtje in de app of op de mail. Een psychiater die ik onlangs sprak zei datgene wat ik zelf ook vaak constateer: veel mensen lezen geen boeken meer. En dan met name die boeken die ze helpen bij hun persoonlijke ontwikkeling. Dat kan een zogeheten zelfhulpboek zijn maar ook een eenvoudige roman of levensbeschrijving. Want ook via boeken kunnen we leren van elkaar.

Toen Jeremia de boodschap van God op moest schrijven, was dat er één van hoop. Van uitzicht op een nieuwe tijd. God zou het juk van onderdrukking en geweld verbreken. Zo’n boodschap kan ook een persoonlijke betekenis hebben. Misschien ook wel voor jou, wanneer je je gebroken, gekwetst en onderdrukt voelt. Wanneer je het leven niet meer ziet zitten, omdat je het gevoel hebt vastgelopen te zijn. Vastgelopen in je omstandigheden, in een relatie of in jezelf.

Er is hoop. Er is een uitweg. Ontdek de combinatie van het lezen van boeken die je kunnen helpen en van hulp die geboden wordt door mensen. Misschien mag ik die mens voor jou zijn, om je een helpende hand te bieden en je nieuwe houvast te geven. Een uitweg zodat je weer hoop krijgt en er nieuwe perspectieven verschijnen aan de horizon. Ik zie naar je uit!